آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

در فیلیپین، زنان برای کار به عنوان خدمتکار خانگی یا پرستار بچه به خارج از کشور اعزام می‌شوند. در یکی از مراکز آموزشی متعدد مخصوص کارهای خانگی، گروهی از کارآموزان در جریان مجموعه‌ای از تمرین‌های نقش‌آفرینی، خود را برای مواجهه با غم غربت و سوءاستفاده‌های احتمالی پیش رو آماده می‌کنند.

اریک بودلر، هنرمند و فیلمساز، چهار سال را به تعامل با دانش‌آموزان یک کلاس فیلمسازی در مدرسه‌ای در حومه سن‌دنی پاریس گذراند. او با کنار ایستادن، فضا را برای کودکان باز می‌گذارد تا افکار و رویاهای خود را بیان کنند. اظهارات آن‌ها شهودی، کنجکاوانه و در عین حال پرشور و به طرز شگفت‌آوری بالغانه است و مسائل دشوار و پیچیده‌ای از نژادپرستی، مهاجرت و هویت گرفته تا ظرفیت‌های فیلم به عنوان یک رسانه را در بر می‌گیرد. با گذشت زمان، بدیهی است که این کودکان نه تنها به کارگردانان مشترک این فیلم، بلکه به قهرمانان زندگی خود تبدیل شده‌اند.

وقتی جسد لیدی وینزلی، رمان‌نویس مشهور آمریکایی، در جزیره دورافتاده بویوک‌آدا در ترکیه پیدا می‌شود، کارآگاه بزرگ فرگون از استانبول فرستاده می‌شود تا پرونده این قتل را حل کند. او با کمک عذرا، مستأجر زیبای هتل محلی، باید با ساکنان سرسخت جزیره روبرو شود تا رازهای خانوادگی پنهان را برملا کرده و قاتل را پیدا کند.

پل ترانو، شهردار لیون، در موقعیت حساسی قرار دارد. او پس از ۳۰ سال فعالیت سیاسی، دیگر ایده‌ای در سر ندارد و با احساس پوچی وجودی روبرو شده است. برای غلبه بر این وضعیت، پل یک فیلسوف جوان و باهوش به نام آلیس هیمن را استخدام می‌کند. در ادامه، گفتگویی میان این دو شخصیت کاملاً متضاد شکل می‌گیرد که تمام یقین‌های آن‌ها را دگرگون می‌کند.

ماتیلد ۹ ساله از آخرین روز تعطیلات تابستانی خود در کنار دریا به همراه گروه دوستانش لذت می‌برد. پدرش یکی از بازی‌های آن‌ها را به اشتباه تفسیر می‌کند.

مارتین یک آهنگساز و نوازنده پیانوی جوان و نابغه آرژانتینی است. او به مدت چهار سال در بیمارستان روانی ال بوردا بستری بوده است. موسیقی تمام زندگی او را پر کرده بود. اکنون او در تلاش است تا به زندگی خارج از دیوارهای آسایشگاه بازگردد و هم‌زمان روی اثر جدید خود به نام «تیمارستان» کار می‌کند.

یک رئیس پلیس در شمال فرانسه تلاش می‌کند تا پرونده قتل بی‌رحمانه یک زن مسن در شب کریسمس را حل کند. با این حال، در محله‌ای پر از جرم و جنایت، به نظر می‌رسد همه مظنون هستند.

آثار تحسین‌شده عکاس آنتوان داگاتا بیشتر سفری به قلب تاریکی بوده و به مواجهه‌های تصادفی و شبانه، سکس و تن‌فروشی پرداخته است. بنابراین تعجبی ندارد که اثر بزرگ او «نویز سفید» بار دیگر به دنیای زیرزمینی کارگران جنسی، از کامبوج تا نروژ و از اوکراین تا ایالات متحده می‌پردازد. این فیلم که بر اساس بیش از ۲۰ تک‌گویی ساخته شده است، تصاویری خلسه‌آور از زنانی را ارائه می‌دهد که در اثر رابطه جنسی یا مواد مخدر در حالت نشئگی و بی‌خودی قرار دارند.

در دهه ۷۰ میلادی، دلفین سیریگ بازیگر و کارول روسوپولوس کارگردان، که هر دو از فمینیست‌های فعال بودند، به پیشگامان اکتیویسم ویدئویی در فرانسه تبدیل شدند. آن‌ها تظاهرات فمینیست‌های فرانسوی را مستند کردند و از فناوری‌های جدید برای مقابله با بازنمایی ضعیف زنان در رسانه‌های عمومی بهره بردند.

ژانویه ۲۰۱۶. رابطه عاشقانه‌ای که مرا به این روستای محل زندگی‌ام در آلزاس کشانده بود، شش ماه پیش به پایان رسید. اکنون در ۴۵ سالگی، تنها، بدون ماشین، بدون شغل و بدون هیچ چشم‌انداز واقعی هستم؛ محصور در طبیعتی سرسبز که نزدیکی به آن هم برای آرام کردن پریشانی عمیقی که در آن غوطه‌ورم کافی نیست. من گم‌گشته‌ام و روزی چهار تا پنج فیلم تماشا می‌کنم. تصمیم می‌گیرم این دوران رکود و بی‌تحرکی را ثبت کنم، اما نه با به دست گرفتن دوربین، بلکه با تدوین نماهایی از سیل فیلم‌هایی که تماشا می‌کنم.